- బి.అజయ్ ప్రసాద్
అది కొన్ని పల్లెటూళ్ళను జాతీయ రహదారికి కలుపుతూ పొయే కాలిబాట. దారికిరువైపులా ఎండకు ఎండి నేలకు అణిగిపోయిన గడ్డి. అక్కడక్కడా ఒంగిచూస్తున్న ఈత చెట్లు. విసిరేసినట్లున్న పొదలు.
కాలిబాటమీద కొమ్ములూపుకుంటూ గేదె ఒకటి నడుస్తూ ఉంది. దాని రెండుకొమ్ముల మధ్య నుదిటిమీద తెల్లటి పొడవాటి మచ్చ పూర్తిగా చదవండి »
- షఫీ
మాసిన చొక్కా. చొక్కా గల్ల నుంచి మేఘంలా మెరుస్తున్న దేహం. ఎత్తు… ఎత్తుకు తగ్గలావు. అరేబియన్ ఇసుక ఎడారిలా ఎర్రని ఒంటి చాయ.
‘అరబ్బు నవాబులా ఉనాడు పిలకాయ. కారు కందెన పూసుకొని కార్ల కింద పొర్లాడాల్సినోడు కాదని షెడ్డులో పని చేయించుకోడానికి వచ్చేవాల్లు చెప్పే మాటలు మల్లీ ఎంటాడేవి. అరబ్బు దేశాలు కలల్లో కలవరపెట్టేవి’.
పూర్తిగా చదవండి »
-గోగు శ్యామల
సలికెపారను బుజం మీద పెట్టుకొని యిలాతికాయ మడుల ఒరాల పోంటి జవానులా తిరుగుతున్నది బాలమ్మ. రాళ్ళ కుచ్చెల మీది సేన్ల నానుకొని వంకర్లు తిరిగిన పిల్లకాలువ నిండ నీల్లు పారుకుంట బాలమ్మ సేన్లకు వస్తున్నయి. మీదున్న అన్నిసేన్ల మడులు అడ్డుకట్టలు కట్టడం వల్ల కాల్వనిండ నీల్లు పారుకుంట బాలమ్మ సేన్లకే ఒస్తున్నయి. పెద్ద పెద్ద ఇలాతికాయ మడులు జెల్ది జెల్ది పారుతున్నయి. పెద్దబందాలకు నీల్లు పెట్టే బాలమ్మకు నిండా పన్నెండేండ్లు నిండలేవు.
పూర్తిగా చదవండి »
- ఆచార్య కొలకలూరి ఇనాక్
నేటి తెలుగుదేశంలో అదొక మారుమూల పల్లె. కుగ్రామం. రావడంటే మనిషికాదు, మర సూర్యుళ్ళా పొలంలో పొడిచి, ఇంట్లో కుంకుతుంటాడు. చేనుకి చెమటతో స్నానం చేయించి, నెత్తురుతో బొట్టు పెడుతుంటాడు. పంట చేను పసి పాపల ముత్తయిదుతే పైరును ఆస్తారుబస్తంగా చూసుకొంటాడు. పూర్తిగా చదవండి »
- భండారు అచ్చమాంబ (నవంబర్ 1902)
ధనత్రయోదశి నాటి సాయంత్రమేడుగంటలవేళ నెటుచూచినను నానందోత్సవములలో బొంబాయి పట్టణము నిండియుండెను. నాడు దీపావళిదినమున నగునంత దీపోత్సవము లేకుండినను బ్రతిగృహమునందును ఆ గృహము యొక్క యాకారమును సౌందర్యమును నితరులకు జూగలిగిన దీపమాలికలు వెలుగుచునేయుండెను. ఎటువిన్నను టపాక్కాయల ఫటఫటధ్వనులు వినవచ్చుచుండెను. పూర్తిగా చదవండి »
- ఎస్. జయ (30-9-06)
“నాన్నా! నాన్నా! ”
… …
“లే నాన్నా! నీ ప్రీతిని పిలుస్తున్నాను. లే నాన్నా!”
చంద్రశేఖర్ ఉలిక్కిపడి లేచి కూర్చున్నాడు. ప్రీతి తనను పిలవడమేమిటీ? కలకంటున్నానా? అనుకున్నాడు చుట్టూ పరికిస్తూ. పూర్తిగా చదవండి »
- సుంకోజి దేవేంద్రాచారి
“టిఫను తినేసి పోండి,'’ అంది అత్త.
“లేటయితే శవాన్ని తీసేస్తారేమో,'’ అంది ప్రియ.
“పన్నెండు గంటలకన్నారు. రెండు దాటతాదిలే,'’ మామ మధ్యలో కలగజేసుకున్నాడు.
“మీర్రారా?'’ అడిగాను.
- కాళోజి
“ఎంత బాగుందోయి పాట. కొంతసేపాగి, విని, మరిపోదామా?”
“నాకు విందామనే వుంది కాని సమయానికక్కడ చేరకపోతే దయాదాక్షిణ్యం లేక దండన విధిస్తాడు ఆ యమధర్మరాజు తెలుసా?”
“ఆ భయం మనకు లేనిదెప్పుడు. వైతరణి దాటితే యమపురి ఎంతదూరం. కొంచెం తొందరగా నడిస్తే వేళకందలేమా ఏమి?”
- జి. వెంకటకృష్ణ
‘ముంపు బాధితులకిచ్చిన హామీలను నెరవేర్చండి,’ అని రాసుకొన్న ప్లకార్డ్ పట్టుకొని, ఆమె హఠాత్తుగా కనిపించింది.
కలెక్టరేట్లోకి వెళ్తుంటే గేటు ముందు ధర్నా చేస్తున్న ఆడవాళ్ళలో నిలబడి ఆమె అరుస్తున్నది.
ఆమెను చూస్తూ ధర్నాలు, నిరసనలూ లేని దినముంటుందా మీ గేటు ముందు, అని ఆలోచిస్తూ, సమాచారభవన్లోకి వెళ్ళి బైక్ స్టాండ్ వేసి, తిరిగొచ్చి ధర్నా ముందు నిలబడ్డాను.
- శ్రీశ్రీ
“అమ్మకి ప్రాణంమీద కొచ్చింది. వెంటనే బయల్దేరు – రామం.”
తమ్ముడిచ్చిన టెలిగ్రాం చదువుకున్నాడు వెంకటేశ్వర్లు. ఒక్కక్షణం మటుకు మనస్సులోని ఊహలన్నీ స్తంభించి మెదడు శూన్యమయింది. కత్తివేటుకి చర్మం తెగితే వెంటనే రక్తం రాదు. రక్తం రావడం ప్రారంభించడంతో వరదగా ప్రవహిస్తోంది.
అవ్వ చెప్తే నమ్మలేదు గాని ఒకసారి నిజంగానే కలలోకొచ్చేడు చంద్రుడు. ఏడ్చి పడుకునే పిల్లలనాడించడానికి చంద్రుడు వస్తాడని, అసలు చంద్రుడి పనే అదని అవ్వ చెప్పేది. చంద్రుడు అందంగా కనిపిస్తూ హాయిగా అనిపించే వాడు. కానీ పిల్లలనాడిస్తాడనీ అతడికదే ప్రపంచమనీ అవ్వ చెప్తే ఆశ్చర్యమనిపించేది. పూర్తిగా చదవండి »
« Prev -