- మాయా ఏంజిలో
నువ్వు నీ చేదైన అబద్దాలతోటీ
వంకర రాతలతోటీ
చరిత్రలో నన్ను అణిచెయ్యాలని
చూస్తావు -
నన్ను నీ కాలికింద దుమ్ములా తొక్కేయాలని
చూస్తావు -
అయినా నేను
లేస్తాను – ఆ దుమ్ములాగానే !
జీవం తొణికిసలాడే నా ఆత్మవిశ్వాసం చూస్తే
నీ కెందుకంత కినుక?
ఎందుకలా మొఖం మాడ్చుకున్నవ్ ?
నా నట్టింట్లో నిరంతరం ఉబికే జల వూటలున్నట్లు
నేను ఉరకలేస్తున్నందుకా ?
సూర్యులూ చంద్రుల్లానే
కెరటాలు ఎగసినంత ఖచ్చితంగానే
ఆకాశాన్నంటే ఆశల్లానే,
నేనింకా లేస్తూనే ఉంటాను!
నేను కుప్పకూలడం
చూడాలనుకున్నవ్ కదా
వంచిన తలతో – వాలిన కళ్లతో
కన్నీటి చుక్కల్లా రాలిపోయే
భుజాలతో
దయనీయమైన ఏడ్పులతో
సొమ్మసిల్లిపోయి –
ప్రపంచాన్ని ధిక్కరించే నా గర్వం
నిన్ను కించపరుస్తోందా
మా ఇంటి వెనుక బంగారు గనులున్నట్టు
నేను గలగలా నవ్వుతుంటే
నీకు ముళ్ళమీద ఉన్నట్టుందా
నువ్వు నీ మాటలతో నన్ను కాల్చేయవచ్చు
నువ్వు నీ చురకత్తి చూపులతో కోసేయ్యవచ్చు
నీ అంతులేని ద్వేషంతో చంపెయ్యవచ్చు
ఐనా నేను లేస్తాను – గాలిలా !
నేను సెక్సీగా ఉండడం
నీ కిబ్బందిగా ఉందా!
నా తొడలు కలిసిన చోట
వజ్రాలున్నట్టు
నేను నాట్యం చేస్తుంటే
నీకు తెగ ఆశ్చర్యంగా ఉందా!
నిరంతర అవమానాల
చరిత్ర గుడిసెల్లోంచి
లేస్తాన్నేను!
నొప్పిలో వేళ్ళూనుకున్న
గతం లోంచి
లేస్తాన్నేను!
ఉవ్వెత్తున ఉప్పొంగే అలలతో
ఎగిరి దుంకుతున్న
విశాలమైన నల్ల సముద్రాన్ని
నేను!
భయానకమైన
చీకటి రాత్రులని దాటుకుంటూ
లేస్తాన్నేను!
అద్భుతంగా తళుక్కుమనే
ఒక కొంగ్రొత్త సూర్యోదయం లోకి
లేస్తాన్నేను!
బానిస
ఆశనూ
స్వప్నాన్నీ నేను!
నా పూర్వీకులిచ్చిన
అపురూపమైన బహుమతులని
వెంట తెచ్చుకుంటూ
నేను లేస్తాను!
లేస్తాన్నేను!
మాత్రుకలోని జడిని, వడిని, గుండెను ఉప్పొంగించే ఆత్మ విశ్వాసాన్ని, ధిక్కార స్వరాన్ని అధ్భుతంగా అనువాదంచేసిన వారి పేరు వెయ్యక పోవటం వొక లోపవే.
రవికిరణ్ తిమ్మిరెడ్డి
బావుంది.
–ప్రసాద్
http://blog.charasala.com