ఏ కులమబ్బీ
మాదే మతమబ్బీ ॥ ఏ కుల ॥
మట్టి పిసికి ఇటుక చేసి
ఇల్లు కట్టి పెట్టినపుడు ॥ ఇల్లు ॥
డొక్కలెండి కోండ్రలేసి
ధాన్యరాసు లెత్తినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
పొగ గొట్టాలై పేగులు
కొలిమి సెగలు చిమ్మినపుడు ॥ కొ ॥
దగ్గులతో క్షీణిస్తూ
బొగ్గుట్టలు తవ్వినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
మాడు చెక్కలే తింటూ
మాగాణం దున్నినపుడు ॥ మా ॥
ఎండలలో బండలపై
విగ్రహాలు చెక్కినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
పూజకు అందిచ్చు పూల
బుట్టలల్లి ఇచ్చినపుడు ॥ బుట్ట ॥
రామకోటి రాసుకునే
కాగితాలు చేసినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
పశువులను చంపి మీకు
చెప్పులు కుట్టిచ్చినపుడు ॥ చె ॥
కూటికింత కూడు లేక
కుండలు జేసిచ్చినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
సన్యాసులై వస్తే
క్షవరాలు చేసినపుడు ॥ క్ష ॥
మురికి గుడ్డలుతికి
మల్లె పూలు చేసి ఇచ్చినపుడు ॥ ఏ కుల ॥
చెల్లవు మీ కల్లబొల్లి
కబుర్లన్ని చెదలు పట్టె ॥ క ॥
సాగదు మీ పాత రోత
రథం విరిగిపోయింది ॥ ఏ కుల ॥
కులాలనీ కులంలోని
శాఖలనీ వేరుజేస్తె ॥ శా ॥
చెమటోడ్చే మనుషులమూ
చేయి కలిపి నిలబడితే ॥ ఏ కుల ॥
చాలా బాగుంది.
–ఫ్రసాద్
http://blog.charasala.com
శ్రీశ్రీ తరవాత వచ్చిన కవుల్లో చెరబండరాజు నిస్సందేహంగా అందరికన్నా గొప్ప కవి. అంత గొప్ప భావాలని అంత తక్కువ పదాల్లో మరెవరూ రాయలేరు.
కులాలు లేవంటు, మతాలు వద్దంటూ సాగిన ఇంత మంచి కవిత ప్రచురించ బడిన తర్వాత ఇదే పత్రిక లో దళిత సాహిత్యం, దుదేకుల సాహిత్యం అంటూ ప్రత్యేక శీర్షికలు రావని ఆశిస్తున్నాను.
కరుణాకర్ కొన్నె
–**–
చెరబండరాజు కవిత ప్రచురించినందుకు ధన్యవాదాలు. మనము ఎప్పుడూ గుర్తుచేసుకోవలసిన కవి ఆయన.
కులాలు మతాలు భారతీయ సమాజంలో విడదీయలేనటువంటివి, వివక్ష లేనంత వరకు ఇబ్బంది లేదు, బాధితులు తమ భావాలు తెలుపటంలో తప్పులేదు, కరుణాకర్ గారు- గమనించగలరు, చెరబండరాజు గారు, చాలా గొప్పగా తెలిపినారు మన సమాజంలోని వివక్ష గురించి.